2018-11-16

Imieniny: Olimpii i Łazarza

Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny

by Marek Sokołowski on Październik 31, 2015

 

W wyznaniu wiary jako chrześcijanie od chrztu powtarzamy: „Wierzę w świętych obcowanie”. Oznacza to wiarę w istnienie łączności między świętymi, a nami tu na ziemi. Przedmiotem naszej nadziei jest przebywanie z Bogiem i oglądanie go, które realizuje się przez uczestnictwo w życiu Boga, które daje szczęście. Takie szczęście jest udziałem zbawionym, rzesze tych zbawionych wspominany i ich szczęściem cieszymy się w dniu Uroczystości Wszystkich Świętych.  

Zaś tych, którzy jeszcze tego pełni tego szczęścia nie doznają. Tych, którzy odeszli ale jeszcze nie osiągnęli pełni zjednoczenia z Bogiem. Kościół szczególnie wspomina w Dniu Zadusznym. Praktyka modlitwy za zmarłych, zalecana przez Kościół, jest wyrazem komunii i solidarności żywych ze zmarłymi oraz formą konkretnej pomocy jaką jedni mogą zaofiarować drugim.

Czyściec czyli „oczyszczający wstęp do nieba”, przedsionek raju, pierwszy moment spotkania z Bogiem, w którym człowiek zdaję sobie sprawę z miłości Boga, oraz swoja niewdzięczność wobec Stwórcy. Moment tego spotkania pozwala dojrzeć i zrozumieć potrzebę osiągnięcia doskonałości, której nie udało się osiągnąć w czasie ziemskiego życia. To jednak powoduje w duszy  cierpienie oczyszczające ludzką nędzę, żal i błaganie o miłosierdzie.

Istotnym wymiarem ludzkiego bytu jest wymiar wspólnotowy, współdzielenie życia. Tą nasza wspólna przyszłość szczególnie widać właśnie w Uroczystości Wszystkich Świętych i w Dniu Zadusznym, kiedy odwiedzamy cmentarze i stajemy nad grobami tych, którzy już weszli do odpoczynku Boga. Tam zmierza cała ludzkość i każdy z nas z osobna. Sens ludzkiego życia leży przecież w perspektywie przynależenia do grona ludzi zbawionych, do grona Wszystkich Świętych.

Cmentarz uczy nas także wdzięczności tym, którzy odeszli, zostawiając nam owce swoich dobrych uczynków. Pamiętajmy szczególnie, którzy życie swe oddali za Ojczyznę, wierni Bogu i złożonej przysiędze. Dziękujmy za zmarłych bliskich, dobrodziejów, przyjaciół i znajomych. Wieczny odpoczynek racz im dać Panie, a światłość wiekuista niechaj im świeci.